Όλοι μας κατά καιρούς διαβάζουμε άρθρα ή quotes για τις συντροφικές σχέσεις και κάποτε λέμε: «τι ωραίο άρθρο, πόσο σωστά τα λέει, με άγγιξε πολύ αυτό, να θυμηθώ να το εφαρμόσω και εγώ στις σχέσεις μου κλπ- κλπ»
Αν είμαστε όμως ειλικρινείς με τον εαυτό μας, αναγνωρίζουμε ότι μετά από λίγες μόλις ημέρες ο απόηχος των λέξεων έχει ξεθωριάσει και, το κυριότερο, εμείς παραμένουμε σχεδόν οι ίδιοι.
Και να τότε οι ενοχές και να οι τύψεις και να ο θυμός και οι μομφές στον εαυτό μας και έτσι …όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν. Και αυτό είναι η καλή εκδοχή, γιατί συνήθως θεωρούμε ότι φταίνε οι άλλοι για ό,τι δεν κυλά όπως θα θέλαμε στις σχέσεις μας.
Τότε απογοητευόμαστε ή δίνουμε υπόσχεση στον εαυτό μας ότι την επόμενη φορά θα είμαστε πιο επίμονοι, πιο αποφασισμένοι, πιο πειθαρχημένοι κ.α.
Ας αναλογιστούμε όλοι μας πόσες φορές έχει επαναληφθεί αυτός ο κύκλος και πόση απογοήτευση έχει συσσωρευθεί μέσα μας.
Εν τω μεταξύ, ίσως εξακολουθούμε να παραμένουμε μόνοι ή μόνες, ή ίσως η σχέση μας ξεθωριάζει ή ο γάμος μας γίνεται μια εναλλαγή τσακωμών και βαρεμάρας με μερικά μόνο διαλείμματα αρμονίας και ισορροπίας.
Και το ερώτημα είναι: «Μα γιατί συμβαίνουν αυτά, αφού είχαμε ξεκινήσει τόσο καλά στην αρχή της γνωριμίας μας, ή γιατί μένω μόνος/η, αφού το θέλω τόσο πολύ να μπω σε μια σχέση; Τι έχει στραβώσει τελικά;»
Συχνά καταλήγουμε στο: «Δεν το θέλω άλλο αυτό το σενάριο στη ζωή μου.»
Άσκηση αυτοπαρατήρησης
Για την ώρα προτείνω να γίνουμε παρατηρητές στις «φωνούλες» που ξεπηδάνε από μέσα μας και μας επηρεάζουν στον τρόπο που σχετιζόμαστε με τους άλλους. Ας κάνουμε «επιγειωμένη αυτογνωσία» και ας γίνουμε παρατηρητές του εαυτού μας, ώστε να αναγνωρίσουμε συνειδητά τις φωνούλες αυτές.
Ας αναλογιστούμε δηλαδή σε στιγμές ηρεμίας μας ή σε στιγμές απογοήτευσης ή και σε στιγμές έντασης ακόμα, τι σενάριο παίζεται στο μυαλό μας σχετικά με την μοναξιά μας ή τη σχέση μας ή το γάμο μας.
Τι συνήθως λέμε τότε για τις σχέσεις, για τους άντρες ή για τις γυναίκες ή και για τον εαυτό μας;
Πόσο συχνά αναγνωρίζουμε ότι επαναλαμβάνεται το μοτίβο αυτών των σκέψεων; Αναγνωρίζουμε μετά από αυτές τις σκέψεις τι συναισθήματα μας δημιουργούνται; Αισθανόμαστε τότε ενδυναμωμένοι ή αποθαρρυμένοι; Αισιόδοξοι ή απαισιόδοξοι;
Σε τι δράσεις συνήθως οδηγούμαστε μετά από αυτές τις σκέψεις και αυτά τα συναισθήματα; Τι αποτέλεσμα έχουν αυτά και πού μας οδηγούν; Στη σύνδεση με τον εαυτό μας και τους άλλους ή στην αποσύνδεση;
Χαλαρά λοιπόν, είτε είμαστε σε διακοπές είτε είμαστε εντός των τειχών, ας αφιερώσουμε λίγη ενέργεια ώστε να κάνουμε συνειδητά ορατές τις φωνούλες αυτές, που έτσι κι αλλιώς υπάρχουν και λειτουργούν ερήμην μας…
Θα δούμε στο 2ο μέρος γιατί είναι σημαντικές αυτές οι φωνούλες για τη θετική ή αρνητική έκβαση των σχέσεων που κάνουμε στη ζωή μας και πώς μπορούμε να τις κάνουμε να λειτουργούν υπέρ μας.
Αναγνωρίζετε άραγε (τώρα ή από το παρελθόν) κάποιες «φωνούλες» σχετικές με τις σχέσεις σας;
Πόσο κοντά είναι αυτές με την πραγματικότητα που βιώνετε στις σχέσεις σας σήμερα;